آمونیوم آیرون ۳ سولفات برند قطران شیمی وزن ۲۵۰ گرم

✓✓✓ تیم توان گستر خسروی همواره در تلاش است تا با ارائه اطلاعات دقیق و کامل از محصولات به انتخاب نهایی شما عزیزان یاری رساند.✓✓✓

✓ آمونیوم آهن (III) سولفات، معمولاً به صورت هیدراته یافت می‌شود. این ترکیب یک نمک مضاعف (double salt) از یون آهن (III) (𝐹𝑒3+) و یون آمونیوم (𝑁𝐻4+) است.

🔍 ویژگی‌های مهم آمونیوم آیرون ۳ سولفات چیست؟

• ظاهر: بلورهای جامد به رنگ بنفش روشن تا ارغوانی.

• حلالیت: در آب محلول است و محلول آن کمی اسیدی است.

• پایداری: نسبتاً پایدار است، اما در صورت قرار گرفتن در معرض حرارت بالا، آب تبلور خود را از دست داده و تجزیه می‌شود.

• ماهیت: یک نمک آهن (III) یا فِریک (Ferric) است، به این معنی که اتم آهن در آن در حالت اکسایش +3  قرار دارد.

⚙️ کاربردهای اصلی آمونیوم آیرون ۳ سولفات شامل چه مواردی است؟ 

• عامل رنگ‌زا و دباغی: در صنعت نساجی به عنوان رنگ‌زا (مخصوصاً برای ایجاد رنگ‌های تیره) و در صنعت چرم‌سازی به عنوان عامل دباغی.

• آزمایش‌های شیمی تجزیه: به عنوان استاندارد یا معرف در برخی روش‌های تجزیه و تحلیل شیمیایی.

• تصفیه آب: به عنوان منعقد کننده (coagulant) در فرآیند تصفیه آب و فاضلاب برای حذف ناخالصی‌ها و کدورت.

• مواد منفجره: در برخی ترکیبات مربوط به مواد منفجره و آتش‌بازی.

• تولید جوهر: به عنوان یکی از اجزای سازنده برخی جوهرها.

• کاتالیزور: در برخی واکنش‌های شیمیایی خاص.

⚠️ نکات ایمنی مهم کار با آمونیوم آیرون ۳ سولفات چیست؟

• تحریک‌کننده: می‌تواند باعث تحریک پوست، چشم و دستگاه تنفسی شود. در صورت تماس با پوست یا چشم، محل را فوراً با آب فراوان بشویید.

• مسمومیت (بلعیدن): بلعیدن مقادیر زیاد آن مانند سایر ترکیبات آهن (III)، می‌تواند منجر به مشکلات گوارشی (تهوع، استفراغ، درد شکمی) و در مقادیر بسیار بالا، مسمومیت با آهن شود.

• خطرات زیست‌محیطی: ترکیبات آهن در مقادیر زیاد می‌توانند برای آبزیان مضر باشند. از تخلیه مستقیم آن به محیط زیست خودداری کنید.

• نگهداری: در ظروف دربسته، در جای خشک و خنک و دور از مواد خوراکی نگهداری شود.

✓✓✓ به طور خلاصه:

آمونیوم آهن (III) سولفات (معروف به سولفات فریک آمونیوم) ترکیبی بلورین به رنگ بنفش است که به عنوان منعقدکننده در تصفیه آب، در صنعت نساجی به عنوان رنگ‌زا و دباغی، و در برخی واکنش‌های شیمیایی کاربرد دارد. این ماده نسبت به نمک مور (آهن II) کمتر در تیتراسیون‌ها استفاده می‌شود اما در کاربردهای صنعتی و تجزیه‌ای مهم است. تماس آن با پوست و چشم می‌تواند باعث تحریک شود و بلعیدن مقادیر زیاد آن نیز سمی است، لذا باید در ظروف دربسته و دور از دسترس نگهداری شود.