مواد شیمیایی
جهت تهیه و خرید انواع مواد شیمیایی در گرید های مختلف کلیک کنید.

معرفی انواع مواد شیمیایی و کاربرد های اصلی آنها:
- اسید کلریدریک (32% و 37%): اسید معدنی قوی برای تنظیم pH، شستوشوی فلزات و تولید مواد شیمیایی.
- اسید پرکلریک (70%): اکسیدکنندهی شدید، کاربرد در شیمی تجزیه؛ خطرناک و انفجاری.
- اسید سولفوریک (98% / 95–98%): اسید بسیار قوی، در تولید کود، مواد شوینده و باتری استفاده میشود.
- اسید سولفوریک ژربر: نوع خاص سولفوریک برای اندازهگیری چربی شیر در آزمایش Gerber.
- اسید سولفوکرومیک: ترکیبی از سولفوریک و کرومیک؛ برای تمیز کردن شیشهآلات آزمایشگاهی، بسیار سمی.
- اسید استئاریک کاربرد: ماده اولیه در ساخت صابونها، شمعها و نرمکنندهها.
- نکات ایمنی: در حالت جامد کمخطر است؛ بخارات داغ آن میتواند تحریککننده باشد.
- اسید استیک (100%): مایع بیرنگ با بوی تند، ماده اصلی سرکه و تولید استرهای آلی.
- اسید نیتریک (55% / 60% / 65%): اسید اکسیدکننده قوی، در ساخت نیتراتها و مواد منفجره.
- اسید فسفریک (85%): اسید نسبتاً ملایم، در کودسازی و تنظیم اسیدیته محصولات غذایی.
- اسید فرمیک (65%): خورنده با بوی تند، کاربرد در دباغی و صنایع غذایی.
- اسید سیتریک (50%): اسید طبیعی حاصل از مرکبات، تنظیمکننده pH در صنایع غذایی.
- اسید لاکتیک: اسید طبیعی حاصل از تخمیر، در صنایع دارویی و آرایشی.
- آب اکسیژنه (30–35%): اکسیدکننده قوی برای سفیدکنندگی و ضدعفونی؛ ناپایدار در نور.
- اسید هیدروفلوریدریک: خطرناک و خورنده، برای حکاکی شیشه و ساخت ترکیبات فلوئور.
- اسید پرکلریک (70%): اکسیدکننده قوی برای تجزیه فلزات و ترکیبات آلی.
- اسید سولفوریک (ژربر): مخصوص سنجش چربی لبنیات.
- پتاسیم هیدروکساید کاربرد: تنظیم کننده pH، تولید صابونهای نرم، اسیدزدایی.(
- پتاسیم هیدروژن کربنات کاربرد: بافر، منبع دیاکسید کربن، داروی ضد اسید معده ()
- پتاسیم هیدروژن فتالات ( کاربرد: استاندارد اولیه برای تعیین غلظت بازیها (تیتراسیون).4):
- اسید فسفوتنگستیک: با فرمول ، به عنوان معرف رسوبدهنده برای پروتئینها کاربرد دارد. نکات ایمنی: خورنده و اکسیدکننده ضعیف است.
- ید جامد : فرمول آن است. به عنوان معرف اکسایش/کاهش و همچنین ضدعفونیکننده استفاده میشود. نکات ایمنی: بخارات آن برای چشم و تنفس شدیداً تحریککننده است.
- اسید اسکوربیک: با فرمول ، یک آنتیاکسیدان قوی و عامل کاهنده است. نکات ایمنی: در غلظتهای بالا میتواند تحریککننده باشد.
- اسید سوربیک: با فرمول ، عمدتاً به عنوان نگهدارنده مواد غذایی (ضد کپک) استفاده میشود و در غلظتهای مجاز ایمن است.
- اسید سوکسینیک: با فرمول ، در واکنشهای آلی و به عنوان تنظیمکننده pH به کار میرود. نکات ایمنی: در حالت جامد تحریککننده خفیف است.
- 5-سولفوسالسیلیک اسید: با فرمول ، یک معرف رسوبدهنده قوی برای پروتئینها است. نکات ایمنی: خورنده است و کار با آن نیازمند پوشش مناسب است.
- اسید اگزالیک: با فرمول ، به عنوان معرف در تیتراسیونها و عامل کاهنده استفاده میشود. نکات ایمنی: سمی در صورت مصرف خوراکی و خورنده است.
- اسید بنزوئیک: با فرمول ، به عنوان نگهدارنده و در سنتزهای شیمیایی کاربرد دارد. نکات ایمنی: در حالت پودری میتواند تحریککننده باشد.
- اسید بوریک: با فرمول ، به عنوان ضدعفونیکننده ملایم و معرف استفاده میشود. نکات ایمنی: سمی در صورت جذب بالا و مصرف خوراکی آن ممنوع است.
- اسید سالسیلیک: با فرمول ، به دلیل خواص ضدالتهابی و لایهبرداری شناخته شده است. نکات ایمنی: تحریککننده پوست و چشم است.
- اسید سیتریک خشک: فرمول آن (بدون آب تبلور) است. در تنظیم pH و به عنوان عامل کیلیتکننده استفاده میشود و خورنده خفیفی است.
- اسید سیتریک مونو هیدرات: فرمول آن است. عملکردی مشابه نوع خشک دارد اما حاوی یک مولکول آب تبلور است.
- DL تارتاریک اسید: فرمول (مخلوط راسمیک)، برای تنظیم pH و طعمدهی به کار میرود. نکات ایمنی: تحریککننده مخاط در غلظتهای بالا است.
- اسید L تارتاریک: فرمول (ایزومر L)، مشابه نوع DL بوده و معمولاً به عنوان منبع طبیعیتر آن شناخته میشود.
- اسید کلریدریک (HCl):
- غلظتها: 0.1N و 1N.
- کاربرد: تنظیم pH، معرف در تیتراسیونها.
- نکات ایمنی: خورنده، بخارات تحریککننده؛ باید با احتیاط زیاد به خصوص در نرمالیته 1N استفاده شود.
- اسید سولفوریک ():
- غلظتها: 0.1N، 1N و 2N.
- کاربرد: تنظیم pH، واکنشدهنده در محیط اسیدی.
- نکات ایمنی: خورنده و اکسیدکننده قوی، جاذب رطوبت؛ هنگام رقیقسازی گرمازا است و باید با دقت انجام شود.
- سدیم هیدروکساید (NaOH):
- غلظتها: 0.1N و 1N.
- کاربرد: تنظیم pH، باز استاندارد برای تیتراسیون اسیدها.
- نکات ایمنی: خورنده قوی پوست و چشم؛ هنگام رقیقسازی گرما تولید میکند.
- پتاسیم هیدروکساید (KOH):
- غلظتها: 0.1N و 0.5N.
- کاربرد: تنظیم pH در محیط قلیایی.
- نکات ایمنی: خورنده است و محلول آن خاصیت صابونی شدن دارد.
- اسید فسفریک (85%): در کود، دارو و نوشیدنیها.
- تری فلورو استیک اسید: اسید آلی قوی، در واکنشهای سنتز آلی و شیمی آنالیتیکی.
- آمونیاک (25%): محلول قلیایی با بوی شدید، در ساخت کود و شویندهها.
- مونو اتانول آمین: باز آلی در مواد شوینده و تنظیم pH.
- دی اتانول آمین: ماده فعال سطحی در کرمها و شامپوها.
- تری اتانول آمین: تنظیمکننده pH در محصولات آرایشی.
- تری اتیل آمین: باز آلی برای سنتزهای شیمیایی.
- پیریدین / N پیریدین: حلال و باز آلی برای سنتز مواد دارویی.
- بنزیل الکل: حلال و نگهدارنده در ترکیبات آرایشی و دارویی.
- استون: حلال سریع تبخیر برای تمیزکنندهها و صنعت پلاستیک.
- استونیتریل: حلال قطبی در کروماتوگرافی و سنتز دارویی.
- اتیل استات: حلال رایج در رنگ، چسب و استخراج مواد آلی.
- اتیلن گلایکول: ضدیخ و خنککننده موتور.
- ایزوپروپیل میریستات: نرمکننده در کرمها و لوسیونها.
- ایزو اکتان: حلال و حاوی عدد اکتان مرجع برای سوخت.
- فنل: ضدعفونیکننده قوی و ماده اولیه رزینها.
- پارافین مایع: روغن معدنی، نرمکننده در محصولات آرایشی.
- پروپیلن گلایکول: مرطوبکننده در دارو و خوراکیها.
- پلی اتیلن گلایکول 600 / 400: پلیمر محلول در آب، تنظیمکننده ویسکوزیته و حامل دارو.
- پیریدین / پی پیریدین: باز و حلال آلی برای سنتزهای شیمیایی.
- n پروپانول: حلال و ضدعفونیکننده.
- ایزو بوتانول / دو پروپانول: حلال در رنگها و رزینها.
- دی کلرومتان: حلال قوی در استخراج و پاکسازی، سمی است.
- محلول کارل فیشر: معرف برای تعیین دقیق میزان آب در نمونهها.
- دی متیل سولفوکساید (DMSO): حلال آلی قطبی، نفوذپذیر به پوست، در تحقیقات دارویی.
- زایلین: حلال آروماتیک در رنگ و چسب.
- کلروفرم: حلال سنگین برای استخراج؛ بیهوشکننده قدیمی.
- گلیسیرین: نرمکننده، مرطوبکننده و غیرسمی در دارو و لوازم آرایش.
- سیکلوهگزانون: حلال در سنتز نایلون.
- سیکلوهگزان: حلال و ماده پایه صنایع پتروشیمی.
- فرمالین (37%): محلول فرمالدهید، ضدعفونیکننده قوی؛ سمی.
- تتراهیدروفوران (THF): حلال حلقوی برای پلیمرها.
- متانول: حلال سمی برای تولید سوخت و رزینها.
- بنزن: حلال آروماتیک، سرطانزا؛ پایه تولید پلاستیکها.
- n هگزان / n هپتان / n بوتانول / n پنتان: حلالهای هیدروکربنی سبک برای استخراج مواد چرب.
- دی متیل فرمامید (DMF): حلال قطبی در صنایع دارویی و پلیمر.
- 1 و 4 دی اکسان: حلال در شویندهها و سنتزهای شیمیایی.
- 1 کلروبوتان: حلال آلی با کاربرد در سنتز مواد.
- پلی سوربات 20 / 60 / 80 (Tween): امولسیفایر و پایدارکننده در داروسازی و غذا.
- تولوئن: حلال قوی در رنگ و تینر.
- دی اتیل اتر: حلال سبک و بیهوشکننده قدیمی.
- مونو اتانول آمین / دی / تری اتانول آمین: بازهای قوی در شویندهها و کرمها.
- تری اتیل آمین / n آمیل الکل / ایزو آمیل الکل: مواد آلی برای واکنشهای شیمیایی و آرایشی.
- تتراکلرید کربن: حلال سمی؛ برای استخراج چربی.
- تری فلورو استیک اسید: اسید آلی قوی برای سنتز دقیق.
- کلرهگزیدین گلوکونات: ضدعفونیکننده در دهانشویه و زخم.
- اوژنول: جزء فعال میخک، ضدعفونیکننده و معطر.
- بنزالکونیوم کلراید (50%): ضدعفونیکننده و نگهدارنده در محصولات بهداشتی.
- اسپن 80: امولسیفایر در کرمها و داروسازی.
- روغن کرچک: نرمکننده طبیعی و حامل دارویی.
- تریتون X-100: سورفکتانت و پاککننده زیستی.
- متیل اتیل کتون (MEK): حلال قوی در رنگ و چسب؛ سریعتبخیر.
- نیتریک اسید (اسید نیتریک - ):
- کاربرد: اکسیدکننده قوی، حلال قوی، و معرف در بسیاری از واکنشهای شیمیایی.
- فرمول شیمیایی: .
- ایمنی: بسیار خورنده، بخارات آن سمی است و میتواند باعث آسیب جدی به ریهها شود.
- هیدروکلریک اسید غلیظ (تقریباً 37%):
- کاربرد: استفاده در تیتراسیونها، انحلال فلزات و تولید ترکیبات آلی.
- فرمول شیمیایی: HCl.
- ایمنی: خورنده بسیار قوی، تولید دود سفید سمی در تماس با هوا.
- استون:
- کاربرد: حلال بسیار متداول برای چربیها، رزینها و برخی پلاستیکها.
- فرمول شیمیایی: .
- ایمنی: بسیار فرار و قابل اشتعال؛ بخارات آن سنگینتر از هوا و انفجاری است.
- اتانول (الکل اتیلیک):
- کاربرد: حلال، ضدعفونیکننده، و سوخت.
- فرمول شیمیایی: .
- ایمنی: قابل اشتعال؛ بلع آن باعث مسمومیت سیستم عصبی مرکزی میشود.
- متانول (الکل متیلیک):
- کاربرد: حلال صنعتی، ماده اولیه در تولید فرمالدئید.
- فرمول شیمیایی: .
- ایمنی: بسیار سمی؛ بلع مقدار کمی میتواند منجر به کوری دائم یا مرگ شود.
- بنزن:
- کاربرد: حلال صنعتی و ماده اولیه در تولید استایرن و فنل.
- فرمول شیمیایی: .
- ایمنی: سرطانزا شناخته شده؛ استنشاق آن سمی است و باید در هود انجام شود.
- تولوئن:
- کاربرد: حلال در رنگها، چسبها و مواد منفجره (مانند TNT).
- فرمول شیمیایی: .
- ایمنی: قابل اشتعال؛ استنشاق میتواند باعث سردرد، سرگیجه و آسیب به سیستم عصبی شود.
- زایلن:
- کاربرد: حلال در صنایع چاپ، لاستیک و چرم.
- فرمول شیمیایی: .
- ایمنی: قابل اشتعال؛ بخارات آن تحریککننده چشم و دستگاه تنفسی است.
- هگزان:
- کاربرد: حلال در استخراج روغنها و فرآیندهای کروماتوگرافی.
- فرمول شیمیایی: .
- ایمنی: بسیار فرار و قابل اشتعال؛ تماس طولانیمدت میتواند باعث آسیب عصبی شود.
- سدیم بیکربنات (جوش شیرین):
- کاربرد: عامل بافر، آنتیاسید، و معرف خنثیکننده در آزمایشگاه.
- فرمول شیمیایی: .
- ایمنی: کمخطر است؛ اما مصرف زیاد خوراکی میتواند باعث نفخ و اختلال الکترولیتی شود.
- آمونیاک (محلول آب):
- کاربرد: تنظیم pH، معرف در شیمی تحلیلی.
- فرمول شیمیایی: .
- ایمنی: بخارات آن تند، سوزاننده و سمی است؛ باید حتماً در زیر هود کار شود.
- هیدروژن پراکسید (آب اکسیژنه):
- کاربرد: اکسیدکننده ملایم، ضدعفونیکننده.
- فرمول شیمیایی: .
- ایمنی: غلظتهای بالا خاصیت خورندگی و اکسیدکنندگی قوی دارند؛ میتواند باعث سوختگی شیمیایی شود.
- یخ خشک (کربن دیاکسید جامد):
- کاربرد: ایجاد دمای بسیار پایین برای خنکسازی یا ایجاد مه.
- فرمول شیمیایی:
- ایمنی: تماس مستقیم باعث یخزدگی شدید پوست میشود؛ در فضای بسته میتواند جایگزین اکسیژن و خفهکننده باشد.
- استیلن:
- کاربرد: سوخت در مشعلهای جوشکاری و برش (به دلیل دمای شعله بالا).
- فرمول شیمیایی:
- ایمنی: بسیار قابل اشتعال و انفجاری است؛ در فشار بالا ناپایدار است.
- دی اتیل اتر:
- کاربرد: حلال بسیار فرار و قدیمی برای استخراج و بیهوشی.
- فرمول شیمیایی: .
- ایمنی: بسیار فرار و به شدت قابل اشتعال؛ بخارات آن سنگین و انفجاری است.
- کلروفرم:
- کاربرد: حلال در آزمایشگاه و تولید پلیمرها.
- فرمول شیمیایی: .
- ایمنی: سمی، مشکوک به سرطانزایی؛ استنشاق باعث سرگیجه و آسیب کبدی میشود.
- دی کلرومتان (متیلن کلراید):
- کاربرد: حلال قوی برای رنگبرداری و چسبها.
- فرمول شیمیایی:
- ایمنی: سمی؛ در بدن به مونوکسید کربن تبدیل میشود و میتواند باعث مسمومیت شود.
- سدیم کلرید (نمک طعام):
- کاربرد: آمادهسازی محلولهای نرمال، الکترولیت در محلولهای بیولوژیک.
- فرمول شیمیایی:
- ایمنی: در مقادیر زیاد مضر است اما به عنوان ماده شیمیایی در آزمایشگاه کمخطر تلقی میشود.
- پتاسیم کلرید:
- کاربرد: منبع یون پتاسیم در محلولهای بیولوژیکی و تیتراسیونها.
- فرمول شیمیایی: KCl.
- ایمنی: در مقادیر زیاد برای قلب خطرناک است، اما به عنوان ماده جامد کمخطر است.
- کلسیم کلرید:
- کاربرد: عامل رطوبتگیر (خشککننده) و نمک یخزدا.
- فرمول شیمیایی:
- ایمنی: جاذب رطوبت قوی؛ تماس طولانیمدت با پوست میتواند باعث تحریک شود.
- کلسیم کربنات:
- کاربرد: ماده اولیه در ساخت سیمان و آهک؛ استاندارد برای تعیین سختی آب.
- فرمول شیمیایی: .
- ایمنی: کمخطر؛ گرد و غبار آن میتواند باعث تحریک مکانیکی دستگاه تنفسی شود.
- پروپیل پارابن ( کاربرد: نگهدارنده ضد میکروبی در محصولات آرایشی و دارویی.):
- منتول ( کاربرد: طعم دهنده و خنک کننده (در آدامس، دارو، سیگار).):
- کلسیم سولفات (گچ):
- کاربرد: ماده قالبگیری و بستن در جراحی و ساخت و ساز.
- فرمول شیمیایی: .
- ایمنی: کمخطر؛ استنشاق گرد و غبار به مدت طولانی باید کنترل شود.
- باریوم سولفات:
- کاربرد: عامل کنتراست در رادیوگرافی دستگاه گوارش.
- فرمول شیمیایی: .
- ایمنی: بسیار سمی (به دلیل یون باریم)؛ اما سولفات آن در آب نامحلول است و جذب نمیشود، لذا کمخطر است.
- باریوم کلرید:
- کاربرد: معرف برای شناسایی سولفاتها.
- فرمول شیمیایی: .
- ایمنی: بسیار سمی؛ یون باریم فعال است و سمی است.
- سدیم سولفات:
- کاربرد: ماده پرکننده در شویندهها و تولید شیشه.
- فرمول شیمیایی: .
- ایمنی: کمخطر؛ مصرف زیاد اثر ملین دارد.
- پتاسیم سولفات:
- کاربرد: کود شیمیایی و افزودنی در تولید برخی شیشهها.
- فرمول شیمیایی: .
- ایمنی: کمخطر؛ در مقادیر زیاد اثر ملین دارد.
- سدیم فسفات:
- کاربرد: تنظیم کننده pH، بافر در محلولهای بیولوژیک.
- فرمول شیمیایی: (نمونهای از نمک آن).
- ایمنی: در غلظتهای بالا میتواند تحریککننده باشد.
- آمونیوم کلرید:
- کاربرد: منبع نیتروژن در کودها، الکترولیت در پیلهای خشک.
- فرمول شیمیایی: .
- ایمنی: در دمای بالا تجزیه شده و گاز آمونیاک سمی آزاد میکند.
- محلولهای رنگآمیزی بافتی:
- محلول هماتوکسیلین: برای رنگآمیزی هسته (آبی/بنفش). سمی تلقی شده و باید با احتیاط کار شود.
- محلول گیسما: رنگآمیزی ترکیبی. ممکن است تحریککننده پوست باشد.
- محلول ائوزین / ائوزین Y: برای رنگآمیزی سیتوپلاسم (صورتی/قرمز). تحریککننده پوست و چشم است.
- محلول کواکس: رنگآمیزی اختصاصی (بر اساس ترکیبات متغیر).
- محلول هانوس: رنگآمیزی اختصاصی در پاتولوژی (معمولاً اسیدی).
- محلول کریستال ویوله: رنگآمیزی گرم (Gram Positive). رنگآمیزی قوی و لکهبر؛ باید از نظر سرطانزایی احتیاط شود.
- معرفهای pH:
- متیل اورنژ: تغییر رنگ از قرمز به نارنجی/زرد (محدوده 3.1-4.4). تحریککننده خفیف.
- متیل رد: تغییر رنگ از قرمز به زرد (محدوده 4.4-6.2). کمخطر تلقی میشود.
- فنل فتالئین 1%: بیرنگ در اسید، صورتی در باز (pH > 8.2). در غلظت پایین کمخطر است.
- اریوم کروم بلک تی: معرف پیچسنجی برای یونهای فلزی. سمیت مشخصی ندارد.
- ام کروزول پرپل: تغییر رنگ از قرمز به آبی (محدوده اسیدی/خنثی). تحریککننده خفیف.
- اورنج G: یک رنگ با ساختار آلی پیچیده است که عمدتاً برای رنگآمیزی سیتوپلاسم در بافتشناسی به کار میرود. نکات ایمنی: تحریککننده خفیف است.
- آنیلین بلو: از ترکیبات آلی پیچیده تشکیل شده و در رنگآمیزی بافتهای همبند و کلاژن استفاده میشود. نکات ایمنی: به دلیل داشتن مشتقات آنیلین، باید با احتیاط کار شود.
- بروموکروزول گرین: با فرمول ، به عنوان معرف تغییر pH (زرد به آبی) کاربرد دارد. نکات ایمنی: تحریککننده چشمی است.
- بروموکروزول پرپل: با فرمول ، به عنوان معرف تغییر pH (زرد به بنفش) استفاده میشود. نکات ایمنی: تحریککننده چشمی است.
- بروموفنل بلو: با فرمول ، در محدوده pH خاصی تغییر رنگ میدهد (زرد به آبی/بنفش). نکات ایمنی: در غلظتهای بالا تحریککننده است.
- بروموتیمول بلو: با فرمول ، به عنوان معرف pH (زرد به آبی) رایج در محیط کشت استفاده میشود. نکات ایمنی: کمخطر است.
- بیسمارک قهوهای: یک ترکیب آلی پیچیده برای رنگآمیزی بافتشناسی است. نکات ایمنی: از استنشاق گرد و غبار آن باید اجتناب شود.
- تلوئیدین بلو: ترکیبی آلی پیچیده که برای رنگآمیزی اختصاصی نورومسلولها کاربرد دارد. نکات ایمنی: سمیت متوسط دارد و استفاده از دستکش توصیه میشود.
- تیمول بلو: با فرمول تقریبی ، معرف تغییر pH (قرمز به آبی) است. نکات ایمنی: تحریککننده خفیف است.
- تیمول فتالئین: با فرمول ، به عنوان معرف تغییر pH (بیرنگ به آبی) به کار میرود. نکات ایمنی: به عنوان یک فتالئین باید با احتیاط مصرف شود.
- رایت (Wright’s Stain): مخلوطی از رنگهای آزور و ائوزین که برای رنگآمیزی خون و مغز استخوان استفاده میشود. نکات ایمنی: حاوی متانول (حلال سمی) است.
- ردامین (Rhodamine): ترکیبی آلی پیچیده که در رنگآمیزی فلورسانس کاربرد دارد. نکات ایمنی: برخی مشتقات ممکن است سمی باشند.
- زایلین اورنج: یک ترکیب آلی پیچیده که به عنوان معرف تغییر pH یا در ترکیب رنگی استفاده میشود. نکات ایمنی: کمخطر است.
- سافرانین: با فرمول ، برای رنگآمیزی هسته سلولی و برخی اجزاء بافتشناسی به کار میرود. نکات ایمنی: سمی تلقی میشود و کار با آن نیازمند احتیاط است.
- کروزول رد: به عنوان معرف تغییر pH عمل میکند. نکات ایمنی: تحریککننده خفیف است.
- گیسما (Giemsa Stain): مخلوطی از آزورها و ائوزین، بسیار پرکاربرد در رنگآمیزی خون و انگلشناسی. نکات ایمنی: حاوی متانول است.
- فست گرین: یک ترکیب آلی پیچیده که عمدتاً برای رنگآمیزی بافتشناسی، خصوصاً کلاژن، استفاده میشود. نکات ایمنی: تحریککننده پوستی است.
- فنل رد: با فرمول ، معرف تغییر pH (زرد به قرمز/صورتی) است. نکات ایمنی: کمخطر است.
- فنل فتالئین: با فرمول ، معرف تغییر pH (بیرنگ به صورتی) است. نکات ایمنی: در صورت بلعیده شدن اثر ملین دارد.
- فوشین بازیک: ترکیبی آلی پیچیده که در رنگآمیزی عمومی کاربرد دارد. نکات ایمنی: سمی و سرطانزا تلقی میشود.
- لایت گرین: ترکیبی آلی پیچیده که در رنگآمیزی بافتشناسی استفاده میشود. نکات ایمنی: تحریککننده پوستی است.
- لیشمن (Leishman Stain): مخلوطی از رنگهای آزور و ائوزین که مشابه رایت برای نمونههای خون و مغز استخوان استفاده میشود. نکات ایمنی: حاوی متانول سمی است.
- متیل اورنژ: با فرمول ، معرف تغییر pH (قرمز به زرد) است. نکات ایمنی: تحریککننده است.
- متیل رد: با فرمول ، معرف تغییر pH (قرمز به زرد) است. نکات ایمنی: تحریککننده است.
- متیلن بلو: با فرمول ، برای رنگآمیزی عمومی و در برخی تشخیصها استفاده میشود. نکات ایمنی: سمی در مقادیر زیاد است و یک لکهبر قوی محسوب میشود.
- موراکساید: یک ترکیب آلی پیچیده که به عنوان معرف در تیتراسیونهای پیچسنجی، خصوصاً برای کلسیم، کاربرد دارد. نکات ایمنی: کمخطر است.
- مالاشیت گرین اگزالات: با فرمول تقریبی ، علاوه بر رنگآمیزی، خاصیت ضدعفونیکنندگی دارد. نکات ایمنی: سمی و سرطانزا تلقی میشود.
- نیترات نقره ( فرمول شیمیایی آن است. در تیتراسیونها و به عنوان ضدعفونیکننده به کار میرود. نکات ایمنی: خورنده است، یون نقره سمی بوده و پوست را سیاه میکند.
- نیگروزین: مخلوطی از رنگهای آبی/سیاه است که در روش رنگآمیزی منفی (برای دیدن کپسول باکتری) استفاده میشود. نکات ایمنی: استنشاق گرد و غبار آن باید کنترل شود.
- هماتوکسیلین: با فرمول تقریبی ، یک رنگ قوی برای هسته سلولی است. نکات ایمنی: سمی در نظر گرفته میشود و استفاده از آن نیازمند احتیاط است.
- سایر معرفها:
- محلول بیوره: معرف برای تشخیص پروتئین (تشکیل رنگ بنفش). حاوی مس و pH بالا است.
- محلول ید 0.1N: اکسایش/کاهش (یدومتری). بخارات ید برای ریه و چشم تحریککننده هستند.
- محلول نیترات نقره 0.1N ( معرف تیتراسیون هالیدها. خورنده است و یون نقره باعث لکهدار شدن پوست میشود.):
- محلول پتاسیم پرمنگنات 0.1N ( اکسیدکننده قوی در تیتراسیونها. لکهبر و میتواند باعث سوختگی شود.):
- پتاسیم دی کرومات 0.1N ( استاندارد اکسایش/کاهش. بسیار خطرناک، اکسیدکننده قوی، سمی و سرطانزا (حاوی کروم 6+)():
- محلول لوگول: معرف نشاسته (تشکیل رنگ سیاه/قهوهای). حاوی ید است و باید دور از گرما نگهداری شود.
- اری تروزین: رنگ خوراکی/معرف. کمخطر در غلظتهای آزمایشگاهی.
- سدیم ادتا 0.1N ():
- کاربرد: کیلیتکننده قوی برای یونهای فلزی.
- ایمنی: کمخطر در غلظتهای رقیق.
- سدیم تیوسولفات 0.1N ():
- کاربرد: عامل کاهنده، برای خنثیسازی ید یا کلر مازاد.
- ایمنی: کمخطر تلقی میشود.
- روغن امرسیون:
- کاربرد: افزایش تفکیک میکروسکوپی در بزرگنمایی بالا.
- ایمنی: کمخطر، از تماس با چشم باید پرهیز شود.
- لستین سویا:
- کاربرد: امولسیفایر و پایدارکننده امولسیونها.
- ایمنی: کمخطر؛ اغلب در صنایع غذایی استفاده میشود.
- اکسید تیتانیوم: یک رنگدانه سفید مهم و فیلتر UV است. نکات ایمنی: استنشاق طولانی مدت گرد و غبار آن در محیطهای صنعتی یک نگرانی محسوب میشود.با فرمول شیمیایی
- اکسید جیوه: با فرمول ، به عنوان کاتالیزور و در سنتزهای شیمیایی به کار میرود. نکات ایمنی: بسیار سمی است و دفع آن باید طبق مقررات مواد سمی انجام شود.
- اکسید روی: در ساخت پمادهای محافظ پوست و به عنوان یک افزودنی صنعتی استفاده میشود. نکات ایمنی: استنشاق دود آن میتواند باعث بروز تب دود فلز شود.
- اکسید منیزیم سبک (Low Density): فرمول (چگالی کم). به عنوان عامل ضد اسید و پرکننده استفاده میشود. نکات ایمنی: گرد و غبار آن میتواند تحریککننده باشد.
- اکسید منیزیم سنگین (High Density): فرمول (چگالی زیاد). مشابه نوع سبک، در صنایع مختلف کاربرد دارد. نکات ایمنی: مشابه نوع سبک، استنشاق گرد و غبار آن تحریککننده است.
- اسپن 60 (Span 60): نام شیمیایی آن سوربیتان مونواستئارات است. یک امولسیفایر (عامل پایدارکننده) است که در صنایع دارویی و غذایی به کار میرود و کمخطر محسوب میشود.
- ایمیدازول: با فرمول ، به عنوان حلال، کاتالیزور در واکنشهای سنتزی استفاده میشود. نکات ایمنی: سمی و خورنده است و باید از تماس مستقیم پرهیز شود.
- اوره: با فرمول ، یک منبع مهم نیتروژن و معرف در بیوشیمی است. نکات ایمنی: در مقادیر بالا میتواند دستگاه گوارش را تحریک کند.
- آلانتوئین: با فرمول ، به دلیل خاصیت ترمیمکنندگی پوست در محصولات آرایشی کاربرد دارد و کمخطر است.
- آلومینیوم پتاسیم سولفات (آلوم): فرمول است. به عنوان منعقدکننده و بندآورنده خون استفاده میشود. نکات ایمنی: مصرف خوراکی آن سمی تلقی میشود.
- آلومینیوم کلراید 6 آبه ():
- کاربرد: کاتالیزور در سنتز آلی (مانند واکنش فریدل–کرافتس)، منعقدکننده.
- نکات ایمنی: خورنده است، در تماس با آب گرما تولید میکند.
- آمونیوم استات ():
- کاربرد: بافر (تنظیمکننده pH)، در رنگرزی و همچنین در مواد غذایی (E264).
- نکات ایمنی: کمخطر؛ در دمای بالا تجزیه شده و گازهای آمونیاک آزاد میکند.
- آمونیوم دی هیدروژن فسفات ():
- کاربرد: کود شیمیایی، بازدارنده شعله، و معرف در بیوشیمی.
- نکات ایمنی: کمخطر؛ در مقادیر زیاد میتواند تحریککننده باشد.
- آمونیوم سولفات ():
- کاربرد: کود اصلی کشاورزی، افزودنی غذایی.
- نکات ایمنی: تحریککننده چشم و پوست؛ در تماس با مواد قلیایی آمونیاک آزاد میکند.
- آمونیوم کلراید ():
- کاربرد: الکترولیت در پیلهای خشک، ماده درمانی برای دفع خلط.
- نکات ایمنی: در غلظتهای بالا تحریککننده است.
- آمونیوم نیترات ():
- کاربرد: کود شیمیایی، جزء اصلی در ساخت مواد منفجره.
- نکات ایمنی: اکسیدکننده قوی؛ خطر انفجار در مجاورت گرما یا مواد آلی.
- آمونیوم هپتا مولیبدات ():
- کاربرد: منبع مولیبدن در سنتز و کاتالیزورها.
- نکات ایمنی: سمی است؛ باید از بلع و استنشاق اجتناب شود.
- آمونیوم دی کرومات ():
- کاربرد: در تهیه رنگها و به عنوان کاتالیزور.
- نکات ایمنی: بسیار سمی و سرطانزا (به دلیل کروم شش ظرفیتی)؛ خورنده است.
- باریم سولفات ():
- کاربرد: ماده پرکننده در رنگها، عامل کنتراست در رادیولوژی (بلعیدنی).
- نکات ایمنی: در حالت خالص کمخطر است؛ اما باید از مصرف محلولهای محلول باریم سمی اجتناب شود.
- بوتیل هیدروکسی تولوئن ():
- کاربرد: آنتیاکسیدان قوی برای جلوگیری از اکسیداسیون چربیها (نگهدارنده).
- نکات ایمنی: کمخطر؛ در غلظتهای بالا ممکن است تحریککننده باشد.
- باریم کلراید ():
- کاربرد: در شیمی تحلیلی برای رسوب سولفاتها.
- نکات ایمنی: بسیار سمی؛ جذب آن میتواند باعث تشنج و ضعف عضلانی شود.
- بریج 35 (Brij 35):
- کاربرد: یک سورفکتانت غیریونی (منظف و امولسیفایر) در بیوشیمی.
- نکات ایمنی: تحریککننده ملایم پوست و چشم.
- بوراکس ():
- کاربرد: پاککننده، آفتکش، و جزء در ساخت شیشه و لعاب.
- نکات ایمنی: در صورت بلع مسمومیتزا است؛ تحریککننده ملایم.
- پارافین جامد:
- کاربرد: ماده اولیه برای شمعسازی، پوشش محافظ، درزگیر.
- نکات ایمنی: غیرفعال و کمخطر؛ بخارات داغ آن قابل اشتعال است.
- پتاسیم آیداد ():
- کاربرد: مکمل غذایی (منبع ید)، معرف در شیمی تحلیلی.
- نکات ایمنی: در دوزهای بالا میتواند عملکرد تیروئید را مختل کند.
- پتاسیم استات ():
- کاربرد: ماده ضد یخ، بافر، و افزودنی غذایی.
- نکات ایمنی: کمخطر.
- پتاسیم بروماید ():
- کاربرد: در عکاسی و به عنوان داروی ضد تشنج (تاریخی).
- نکات ایمنی: در مصرف طولانیمدت میتواند منجر به مسمومیت با بروم (برومیسم) شود.
- پتاسیم پرسولفات ():
- کاربرد: اکسیدکننده قوی، سفیدکننده، آغازگر پلیمریزاسیون.
- نکات ایمنی: اکسیدکننده قوی؛ با مواد آلی واکنش شدید میدهد.
- پتاسیم پرمنگنات ():
- کاربرد: اکسیدکننده قوی، ضدعفونیکننده آب و زخمها.
- نکات ایمنی: اکسیدکننده قوی؛ محلولهای غلیظ آن خورنده هستند و پوست را بنفش میکنند.
- پتاسیم دی کرومات ():
- کاربرد: اکسیدکننده قوی در تیتراسیونها و سنتزهای آلی.
- نکات ایمنی: بسیار سمی و سرطانزا (به دلیل کروم شش ظرفیتی)؛ خورنده است.
-
پتاسیم دی هیدروژن فسفات ():
- کاربرد: به عنوان بافر (تنظیمکننده pH) در محلولهای آزمایشگاهی، به عنوان مکمل در مواد غذایی و به عنوان کود غنی از فسفر و پتاسیم استفاده میشود.
-
پتاسیم سدیم تارتارات ( یا نمک روسل):
- کاربرد: یک عامل کمپلکسکننده یا آبگریز (Sequestrant) قوی است که معمولاً در شیمی تحلیلی برای جلوگیری از رسوب یونهای کلسیم و منیزیم به کار میرود.
-
پتاسیم سوربات ():
- کاربرد: یک نگهدارنده غذایی (E202) رایج است که به طور مؤثر از رشد کپکها، مخمرها و برخی باکتریها در مواد غذایی، نوشیدنیها و لوازم آرایشی جلوگیری میکند.
-
پتاسیم سیانو هگزافرات (II) ( - فروسیانید پتاسیم):
- کاربرد: به عنوان عامل ضد کلوخه شدن (Anti-caking agent) در نمک طعام استفاده میشود و همچنین در شیمی تحلیلی برای شناسایی یونهای خاص کاربرد دارد.
-
پتاسیم کربنات ():
- کاربرد: به عنوان یک باز نسبتاً قوی، در نرم کردن آب، تولید شیشه با کیفیت بالا (مانند شیشه کریستال) و ساخت صابونهای مایع به کار میرود.
-
پتاسیم کلراید ():
- کاربرد: به عنوان جایگزین نمک طعام (سدیم کلراید)، به عنوان کود در کشاورزی و به عنوان منبع پتاسیم در مکملهای دارویی استفاده میشود.
-
پتاسیم کرومات ():
- کاربرد: به عنوان یک اکسیدکننده، در تولید رنگدانههای زرد و به عنوان معرف در برخی واکنشهای آزمایشگاهی کاربرد دارد (توجه: حاوی کروم شش ظرفیتی است که سمی و سرطانزا میباشد).
-
پتاسیم متابی سولفیت ():
- کاربرد: به عنوان یک آنتیاکسیدان و نگهدارنده در صنایع غذایی (به ویژه شرابسازی و خشکبار) برای جلوگیری از قهوهای شدن و اکسیداسیون استفاده میشود.
-
پتاسیم هیدروکساید ( - پتاس سوزآور):
- کاربرد: یک باز قوی است که برای تنظیم pH، تولید صابونهای نرم (صابون مایع)، در فرآیندهای آبکاری و به عنوان الکترولیت در برخی باتریها استفاده میشود.
-
پتاسیم هیدروژن کربنات ():
- کاربرد: به عنوان یک بافر ملایم، به عنوان عامل سستکننده در پخت و پز، و به عنوان دارویی برای خنثی کردن اسید معده (ضد اسید) به کار میرود.
-
پتاسیم هیدروژن فتالات ():
- کاربرد: یک ماده استاندارد اولیه بسیار خالص است که به طور معمول برای تعیین دقیق غلظت بازهای ناشناخته در فرآیندهای تیتراسیون اسید-باز استفاده میشود.
-
پروپیل پارابن ():
- کاربرد: یک نگهدارنده ضد میکروبی مصنوعی است که برای جلوگیری از رشد باکتریها و قارچها در محصولات آرایشی، دارویی و برخی مواد غذایی به مقدار کم اضافه میشود.
-
پلی وینیل الکل (PVA): ( 24 ( با درجه پلیمریزاسیون خاص
- کاربرد: به عنوان یک چسب قوی، عامل سایزینگ برای افزایش استحکام سطحی کاغذ و پارچه، و در فرمولاسیونهای مختلف پلیمری استفاده میشود.
-
پلی وینیل پیرولیدون (PVP) K90 ():
- کاربرد: یک پلیمر محلول در آب با ویسکوزیته بالا است که به عنوان چسباننده قوی در تولید قرصها، تثبیتکننده در فرمولاسیونهای دارویی و مواد نگهدارنده در صنایع آرایشی کاربرد دارد.
-
پلی وینیل پیرولیدون (PVP) K30 ():
- کاربرد: یک پلیمر با ویسکوزیته متوسط است که به عنوان عامل پوششدهنده قرصها، عامل پخشکننده (Dispersant) و در برخی حلالها در صنایع دارویی استفاده میشود.
-
پلی اتیلن گلایکول 4000 (PEG) ():
- کاربرد: یک ماده جامد مومی شکل با وزن مولکولی متوسط است که به عنوان پایه پمادها، نرمکننده، ماده حجمدهنده (Diluent) در قرصها و تثبیتکننده در امولسیونها استفاده میشود.
-
پلی اتیلن گلایکول6000 (PEG): ():
- کاربرد: مشابه PEG 4000 اما با ویسکوزیته بالاتر؛ به عنوان روانکننده، ماده پایه در فرمولاسیونهای دارویی جامد و تثبیتکننده استفاده میشود.
-
پودر تالک ( - منیزیم سیلیکات هیدراته):
- کاربرد: به عنوان پرکننده در تولید لاستیک و پلاستیک، جاذب رطوبت در پودرهای بدن و برخی فرآیندهای صنعتی استفاده میشود.
-
منتول ():
- کاربرد: یک ترکیب آلی است که اثر خنککنندگی فوری ایجاد میکند؛ در آدامسها، خمیردندانها، داروها (مانند پمادهای ضد درد) و محصولات تنفسی به عنوان طعمدهنده و معطرکننده استفاده میشود.
-
تری سدیم فسفات ():
-
کاربرد: امولسیفایر، بافر، پاککننده صنعتی و مواد ضد زنگ.
-
فرمول شیمیایی: .
-
نکات ایمنی: خورنده است. باعث تحریک شدید چشم و پوست میشود. در صورت بلع مضر است.
-
تری پتاسیم فسفات ():
-
کاربرد: بافر، مکمل غذایی (E340(iii))، امولسیفایر.
-
فرمول شیمیایی:
-
نکات ایمنی: خورنده است. باید از تماس با پوست و چشم اجتناب شود.
-
دی پتاسیم هیدروژن فسفات ():
-
کاربرد: بافر در محلولها، کود، افزودنی غذایی.
-
فرمول شیمیایی:
-
نکات ایمنی: تحریککننده ملایم چشم و پوست.
-
دی آمونیوم هیدروژن فسفات ():
-
کاربرد: کود (منبع نیتروژن و فسفر)، بازدارنده شعله.
-
فرمول شیمیایی: .
-
نکات ایمنی: در غلظتهای بالا میتواند تحریککننده باشد.
-
تریس بیس (Tris Base) (تریس هیدروکسی متیل آمینو متان):
-
کاربرد: بافر بیوشیمیایی (Trizma base)، تنظیم pH در بیولوژی مولکولی.
-
فرمول شیمیایی: .
-
نکات ایمنی: میتواند باعث تحریک پوست و چشم شود.
-
تریس هیدروکلراید ():
-
کاربرد: بافر بیوشیمیایی در فرم اسیدی.
-
فرمول شیمیایی:
-
نکات ایمنی: میتواند باعث تحریک شدید چشم و دستگاه تنفسی شود.
-
تری کلرو استیک اسید ():
-
کاربرد: عامل برداشتن زگیل/لکههای پوستی، عامل رسوبدهنده پروتئین در بیوشیمی.
-
فرمول شیمیایی:
-
نکات ایمنی: بسیار خورنده و سمی. باعث سوختگی شدید پوست و آسیب بافتی میشود. باید با احتیاط فراوان استفاده شود.
-
تیو اوره ():
-
کاربرد: عامل کاهنده، تثبیت کننده رنگ در نساجی، فرآوری فلزات.
-
فرمول شیمیایی: .
-
نکات ایمنی: مشکوک به سرطانزایی (Carcinogen) است. برای تیروئید سمی است.
-
سدیم آزاید ():
-
کاربرد: نگهدارنده در معرفها، واکنشگر شیمیایی در سنتز آلی.
-
فرمول شیمیایی: .
-
نکات ایمنی: بسیار سمی و واکنشپذیر. میتواند با اسیدها تولید هیدروژن آزید (بسیار سمی و انفجاری) کند. با فلزات سنگین واکنش میدهد.
-
سدیم متواکساید ():
-
کاربرد: باز قوی در سنتز آلی (به ویژه در تولید بیودیزل).
-
فرمول شیمیایی:
-
نکات ایمنی: بسیار خورنده و قابل اشتعال. با آب به شدت واکنش داده و گرما و باز تولید میکند.
-
دی سدیم هیدروژن فسفات دی هیدراته ():
-
کاربرد: بافر، ملین، امولسیفایر در صنایع غذایی.
-
فرمول شیمیایی:
-
نکات ایمنی: خطرناک نیست مگر در مقادیر بسیار زیاد.
-
دی سدیم هیدروژن فسفات (بیآب) ():
-
کاربرد: مشابه دی هیدراته، تنظیم کننده pH.
-
فرمول شیمیایی:
-
نکات ایمنی: مشابه دی هیدراته.
-
دی کلسیم فسفات ():
-
کاربرد: مکمل کلسیم و فسفر در خوراک دام، ماده ساینده در خمیردندان.
-
فرمول شیمیایی:
-
نکات ایمنی: به طور کلی ایمن است، اما گرد و غبار آن میتواند محرک تنفسی باشد.
-
تری سدیم سیترات ():
- کاربرد: به عنوان بافر (تنظیمکننده pH) و امولسیفایر در صنایع غذایی، به ویژه در تولید پنیرهای فرآوری شده و همچنین به عنوان ضدانعقاد خون در پزشکی کاربرد دارد.
-
تری پتاسیم سیترات ():
- کاربرد: به عنوان منبع پتاسیم در مکملها، به عنوان عامل کیلیتکننده (Chelating agent) و در برخی موارد به عنوان دیورتیک در پزشکی به کار میرود.
-
سدیم استات خشک ():
-
کاربرد: عامل بافر، نگهدارنده غذایی (E262)، منبع استیک اسید.
-
فرمول شیمیایی:
-
نکات ایمنی: به طور کلی ایمن است؛ در صورت غلظت بالا کمی تحریککننده است.
-
سدیم استات تری هیدرات ():
-
کاربرد: مشابه خشک، منبع گرما در بستههای گرمایشی فوری.
-
فرمول شیمیایی:
-
نکات ایمنی: مشابه شکل خشک.
-
سدیم بنزوئات ():
-
کاربرد: نگهدارنده غذایی (E211)، ضد میکروبی.
-
فرمول شیمیایی:
-
نکات ایمنی: در دوزهای بالا در محیط اسیدی میتواند فرم بنزوئیک اسید را بگیرد که تحریککننده است.
-
سدیم بروماید ():
-
کاربرد: عامل آرامبخش در دامپزشکی، بازدارنده خوردگی، عامل تصفیه آب.
-
فرمول شیمیایی:
-
نکات ایمنی: در غلظتهای بالا میتواند اثرات آرامبخشی یا سمی بر روی سیستم عصبی مرکزی داشته باشد.
-
سدیم بورهیدرید ():
-
کاربرد: عامل کاهنده انتخابی قوی در سنتز آلی.
-
فرمول شیمیایی:
-
نکات ایمنی: با آب و اسیدها به شدت واکنش داده و گاز هیدروژن (اشتعالپذیر) آزاد میکند. خورنده است.
-
سدیم تیوسولفات ():
-
کاربرد: عامل تثبیت کننده در عکاسی، خنثیکننده کلر در تصفیه آب.
-
فرمول شیمیایی:
-
نکات ایمنی: مادهای با سمیت پایین است، اما گرد و غبار آن میتواند تحریککننده باشد.
-
سدیم دی هیدروژن فسفات (بیآب) ():
-
کاربرد: بافر، افزودنی غذایی، تصفیه آب.
-
فرمول شیمیایی:
-
نکات ایمنی: تحریککننده ملایم پوست و چشم.
-
دی سدیم اگزالات ():
-
کاربرد: رسوبدهنده کلسیم، معرف در شیمی تجزیه.
-
فرمول شیمیایی:
-
نکات ایمنی: سمی است؛ جذب آن در بدن منجر به اختلال در جذب کلسیم میشود.
-
دی سدیم اِدت ا ( دی سدیم) ():
-
کاربرد: عامل کیلاتهکننده یونهای فلزی در تصفیه، مواد غذایی و آرایشی.
-
فرمول شیمیایی: .
-
نکات ایمنی: در غلظتهای بالا ممکن است محرک باشد، اما به طور کلی کمخطر تلقی میشود.
-
تترا سدیم اِدت ا ( تترا سدیم) ():
-
کاربرد: کیلاتهکننده قویتر یونهای فلزی.
-
فرمول شیمیایی: .
-
نکات ایمنی: مشابه شکل دی سدیم، خطر کمی دارد.
-
سدیم دودسیل سولفات () ():
-
کاربرد: سورفکتانت، امولسیفایر، عامل کفساز در شویندهها و شامپوها.
-
فرمول شیمیایی:
-
نکات ایمنی: محرک قوی پوست و چشم است و میتواند چربی طبیعی پوست را از بین ببرد.
- خاک دیاتمه (Diatomaceous Earth) ():
- کاربرد: فیلتر تصفیه، جاذب، آفتکشهای فیزیکی (بدون نیاز به مواد شیمیایی).
- فرمول شیمیایی: عمدتاً (سیلیس آمورف).
- نکات ایمنی: سیلیس بلوری آن سرطانزا است. سیلیکوزیس (ریه) ایجاد میکند. باید از تنفس گرد و غبار آن اجتناب شود؛ از نوع فود گرید (آمورف) آن برای مصارف خوراکی استفاده میشود.
- سولفات آهن (II) :در مکملهای آهن و تصفیه آب استفاده میشود. ایمنی آن به دلیل خاصیت محرک دستگاه گوارش و اکسیداسیون در هوا است.)
- سولفات پتاسیم :به عنوان کود مصرف میشود و به طور کلی ایمن است، اما گرد و غبار آن محرک است.()
- سولفات جیوه: کاربرد محدود شیمیایی دارد اما بسیار سمی است و به سیستم عصبی آسیب میزند.()
- سولفات روی: مونوهیدراته و هپتاهیدراته، در مکملها و صنایع استفاده میشوند و در غلظت بالا محرک گوارشی هستند. و )
- سولفات مس: به عنوان قارچکش و معرف شیمیایی به کار میرود، اما سمی است و برای آبزیان مضر است.):
- سولفات منیزیم :اپسوم نمک، ملین است و در دوزهای بالا خاصیت ملین قوی دارد؛ شکل خشک آن () به عنوان جاذب رطوبت قوی کاربرد دارد و محرک است.)
- سولفات نیکل : در آبکاری نیکل استفاده میشود و باید با احتیاط بسیار بالا کار شود زیرا ترکیبات نیکل اغلب سرطانزا محسوب میشوند.()
- سولفات کادمیم : در آبکاری استفاده میشود و بسیار سمی و سرطانزا است.()
- سدیم هگزا متا فسفات: نرمکننده آب و امولسیفایر است و در غلظت بالا محرک خفیفی است.)
- ساکارز :شیرینکننده است و ایمنی غذایی دارد، اما گرد و غبار آن میتواند در هوا منفجر شود.()
- کافئین :محرک سیستم عصبی است و مصرف دوز بالا آن باعث اضطراب و تپش قلب میشود.()
- کربوکسی متیل سلولز (CMC): غلیظ کننده و تثبیت کننده است و در حالت پودر میتواند محرک تنفسی باشد.
- گلوکز (مونوهیدراته و خشک): منبع انرژی است و ایمنی بالایی دارد.
- سدیم آزید : واکنشگر شیمیایی است که بسیار سمی و انفجاری بوده و با اسیدها یا فلزات سنگین واکنشهای خطرناکی میدهد.()
- سدیم متواکساید : باز قوی است که شدیداً قابل اشتعال بوده، خورنده است و با آب به شدت واکنش میدهد.()
- گرانول روی : در واکنش با اسیدها هیدروژن تولید میکند و گرد و غبار آن قابل اشتعال است.با فرمول شیمیایی
- گرانول قلع : سمیت پایینی دارد و بیشتر گرد و غبار آن باید کنترل شود. با فرمول شیمیایی Sn
- کلرید آهن (III) خشک : منعقد کننده قوی است؛ خورنده بوده و محلول آبی آن اسیدی است. با فرمول شیمیایی
- کلرید آهن (II) ۴ آبه : عامل احیا کننده است و به راحتی در معرض هوا اکسید میشود. با فرمول شیمیایی
- کلرید جیوه : بسیار سمی است و از طریق پوست جذب میشود. با فرمول شیمیایی
- کلرید روی : در فلاکس استفاده میشود و به دلیل خاصیت جاذب رطوبت، خورنده است. با فرمول شیمیایی
- کلرید قلع : عامل کاهنده است و محلول آن اسیدی میشود. با فرمول شیمیایی
- کلرید مس : کاتالیزور است و سمی بوده و محرک قوی پوست و چشم محسوب میشود. با فرمول شیمیایی
- سیلیکاژل : برای جذب رطوبت استفاده میشود و در حالت غیرکریستالی ایمن است. با فرمول شیمیایی
- کربن فعال : یک جاذب بسیار قوی است و باید از تماس آن با اکسیدکنندههای قوی جلوگیری شود.
اولین نفر نظر خود را درباره این محصول بنویسید.